Σάββατο, 14 Μαρτίου 2015

ιστορίες του καφενε # 3 Ορθία Βουλη



-Μπορείς να μου πεις Νικολό γιατί τρώγεσαι με τα ρούχα σου ,  από την μια θα γκρινιάζεις για την ανία, την μοναξιά και την πλήξη που νοιώθεις σαν τελειώνει το καλοκαίρι και δεν απαντάς ψυχή στο καφενείο περά από εμάς ,  τους 10-15 τακτικούς και από την άλλη μουρμούρας   που δεν βρίσκεις καρέκλα τον Αύγουστο μήνα  . Γάιδαρος σκας άνθρωπε μου ,   δεν σε βρίσκει κάνεις πουθενά  .


_- Εγώ μωρέ σκάω γάιδαρο , Συγκρίσεις  κάνω , κάθε καλοκαίρι το ίδιο βιολί « λεφουσια οι επισκέπτες , οι τουρίστες , οι ντόπιοι ¨Αθηναίοι ΄¨ , δεν λέω βρε παιδί μου να χαζέψουν , να κουτσομπολέψουν , να ανεβοκατέβουν στα καλντερίμια , να απολαύσουν την ρομάντζα , να πιουν το ούζο τους , το αναψυκτικό τους , το καφεδάκι τους , να γευτούν την ποικιλία τους , το γλυκάκι τους , όχι όμως και έτσι . Αυτοί όλοι Δημητρέ μου απλώνουν τις αρίδες τους σε δυο τρεις ψάθινες καρέκλες , ακουμπάνε κινητά ακούνητα κλειδιά εφημερίδες πορτοφόλια στα δύσμοιρα τσίγκινα τραπεζάκια και ξεκινάνε με πρωινό στις δώδεκα  , ομελέτες λουκάνικα και τα λοιπά , προχωράνε  σε φραπέδες και φρέντους  παρέα με το τάβλι , άντε να σηκωθεί κανένας τους για εφημερίδα και κατά τις τέσσερεις πλακώνουν τις ποικιλίες . Έχοντας κιόλας από νωρίς  αμολήσει τα κουτσούβελα και τις κυράδες τους ένα γύρω και να τα ποδηλατάκια και τα σκουντήματα και οι μπάλες οι τσίχλες τα παγωτά τα γιαουρτάκια τα πιτόγυρα  και τα κλάματα .Που τα πας τα κλάματα που σου τριβελίζουν το κεφάλι. Δεν σου είπα και για τα ζωντανά τους εκεί και αυτά μαζί τους τρώνε μαζί τους πίνουν κει δίπλα ξαπλώνουν λερώνουν γλύφουνε μια σιχασιά . Ήρθες κύριε διακοπές , μπράβο σου καλοδεχούμενος ,   πάρε την οικογένεια σου πήγαινε για ένα μπάνιο ,  έναν περίπατο τι ξημεροβραδιάζεσαι στις πλατείες και πιάνεις καρέκλες και τραπέζια μέχρι και μετά τα μεσάνυχτα  .  Γιατί και που πηγαίνουν στο δωμάτιο και ρίχνουν τον υπνάκο τους μετά ξανά τα ίδια  σινεμά , φαγητό και ξανά αραχτοί στους καφενέδες και τα παιδιά τους να ζουζουνίζουν πιο πολύ από τα τζιτζίκια μια , δυο το πρωί  .  Απαπα τέλειωσε εγώ το καλοκαίρι θα πηγαίνω εκεί απέναντι στα σκέλια του Δημαρχείου ή στα σκαλιά της Παναγίας  με τον Παμεινοντι και τους άλλους τους καπεταναίους ,  τέρμα τα καφενεία .



_ Καλά κατάλαβα με τους άλλους καρμίρηδες της Όρθιας Βουλής    εννοείς  ,που  δεν πατάνε  στους καφενέδες για να μην πληρώσουν   μόνο κριτικάρουν και κατηγορούν τους πάντες και τα πάντα αλλά και  δεν καταδέχονται να τους κεράσεις μπας και χρειαστεί να κεράσουν και αυτοί μετά .Άμα δεν τρώγεσαι Νικολό σίγουρα έγινες σαν και αυτούς τζαναμπέτης και σκας και γάιδαρο αδελφέ μου . Άντε πάγαινε από δω ,  σε βαρέθηκα !!!!!  



η συμμετοχή μου για τις ιστορίες του καφενέ #3 ,  που διοργανωνει η φιλη Αριστέα 

19 σχόλια:

  1. Να'σαι καλά Κάτια μου!
    Πάω για τα σχετικά κι έρχομαι με την ησυχία μου!
    Φιλάκια ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Απολαυστική ιστορία Κάτια, με αλήθειες!!!
    Σ' ευχαριστώ για το όμορφο ανάγνωσμα...
    Καλό Σ/Κ
    Μαρίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. αχαχαχα! Ναι υπάρχουν κι αυτοί και ωραία τους τα χώνεις Κάτια μου :)))
    Ο τίτλος εξαιρετικός!
    Φιλιά και καλό ΣΚ να έχεις ! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κάτια μου απόλαυσα την ιστορία σου γιατί καταγράφει μια πραγματικότητα.
    Φιλάκια και καλό Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καταπληκτική η ιστορία σου Κάτια μου!
    Πολύ ωραία τα λες πες τους κι άλλα!
    Χαχαχαχαχαχα!
    Πολλά φιλιά καλό σ/κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. True story...κατά βάθος νομίζω πως τους ζηλεύει...κι αυτός τα ίδια θα έκανε αν μπορούσε ;)
    Πολύ όμορφη η ιστορία σου!
    Καλό σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Γεια σου ρε Κάτια με τα ωραία σου! Μας σέρβιρες αλήθειες που καίνε, μέσα απ' τα φαρμάκια του ήρωα. Δυστυχώς το είδος αυτό ευδοκιμεί και καλό είναι ν' αρχίσουμε να τους λέμε: " Άντε πάγαινε από δω , σε βαρέθηκα !!!"
    Φιλιά πολλά Κάτια μου γλυκιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Aλήθειες ειπωμένες αυθεντικά και αφτιασίδωτα μέσα από την ιστορία σου, που απόλαυσα με ιδιαίτερη ευχαρίστηση !!!Φιλιά Κάτια μου !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αυτοί οι γκρινιαριδες που σε κοιτάνε με στραβό μάτι όταν πας στα λημέρια τους τι σου είναι βρε παιδί μου... Από την άλλη, όταν λιώνεις στη δουλειά όταν άλλοι καλό περνούν,μια στριμαδα θα την έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καταπληκτική η ιστορία σου και ο Νικολός πολύ τζαναμπέτης πραγματικά...πόσοι και πόσοι δεν κριτικάρουν και δεν κατηγορούν τους πάντες και τα πάντα, παραφουσκώνοντας κιόλας τα γεγονότα κατά πως τους βολεύει!!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Είσαι α-πο-λαυ-στι-κό-τα-τη!!!
    Μπράβο, κορίτσι μου!
    Υπέροχη η ιστορία σου!
    ΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά-πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Μααα με τίποτα να μην ευχαριστιέται ο Νικολός βρε Κάτια μου!!! το καλοκαιρι του μυρίζει και ο χειμώνας του βρωμαει... .. υπαρχουν και οι αυχαρίστητοι ...... σωστα το διαβαζεις ... ανθρωποι και εσύ απέδωσες πολύ εξυπνα και όμορφα τον χαρακτήρα του Νικολού .. να είσαι καλα και να έχεις μια χαρουμενη εβδομαδα... φιλακιααα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Πολύ ωραία συμμετοχή!!
    Φιλιά πολλά! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Υπέροχο, νοσταλγικό, τι να μου θυμίζει άραγε???? χαχαχαχα!!

    Ο ΠΛΑΤΑΝΟΣ
    Λένε ότι οι ρίζες του, βουλιάζουν στη Πλακούρα,
    στο Παραπόρτι βρέχονται, γεμίζουνε μʼ αλμύρα.
    Τι να την κάνει ο Πλάτανος, της θάλασσας την άρμη,
    όταν κάτω απʼ τα φύλλ α του, μόνο φουρτούνες πιάνει.

    Φουρτούνες με χαμόγελα κι ερωτικές σκοτούρες,
    φορτούνες μπύρας και ρακιού και ούζου καταιγίδες.
    Γλυκά μεζέδες και καφές, κρέμοντʼ απʼ τα κλαδιά του,
    να τα γευτούν περαστικοί, που ψάχνουν την δροσιά του.

    Στον ίσκιο του το βλοσυρό, δεν στέκει η φασαρία,
    στέκουν κουβέντες χωρατά, στέκει κι η φαντασία.
    Το δειλινό τινάζεται και διώχνει με μανία,
    κάθε κακό που μπλέχτηκε, στα φύλλ α του με βία.

    Κι όταν το χάραμα τον βρει, στην άκρη της πλατείας,
    κορδώνεται σαν σταυραητός, σαν μάχιμος λοχίας.
    Νʼ αφουγκραστούν απλώνονται, τα πράσινά του φύλλα,
    του ναυτικού τη μοναξιά και του ψαρά την γκρίνια.

    Τι κι αν αλλ άζει ο καφετζής κι οι ψάθες στις καρέκλες,
    αυτός στέκει ακλόνητος, ριζώνοντας στις πέτρες.
    Όσα κι αν έρθουν πρωϊνά, αυτός θα μας ραντίζει,
    με τις σοφίες πʼ άκουσε, το ήθος μας θα κτίζει.
    Δ.Λ.Α.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

καλως όρισες !!!!!! Διαλεξε τα πιο χρωματιστά κραγιόνια σου και ξεκινα να γραψεις το σχολιο σου .......