Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2016

μια Κυριακη με ρακι !!!!!

                        

                                            τι όμορφες οι σοδειές σου Ελλάδα μου !!!!

Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2016

η Κυριακη των χρωματων !!!!!






Πληθυντικός  !!!

Τελευταία μέρα των διακοπών .
Ημέρα του πολλαπλασιασμού !!!!  

Το τριαντάφυλλο , 
που ρίζωσες στον ωκεανό ,
δίχως ρίζες , κλαδιά , αίμα και αγκάθια ,
αιωρείται ,
σε κόσμους άχρωμους, ασύνδετους ,
σε δρόμους ανώνυμους , παλίνδρομους   
σε γαλαξίες παλιούς και νέους .

Ημέρα πολλαπλασιασμού ,
τόσες επαναλήψεις μέχρι να γεννηθεί ο πληθυντικός  
τόσες επαναλήψεις μέχρι να σηκωθεί η ομίχλη .

Όταν η ομίχλη σηκώνεται 
όλα τα χρώματα
είναι ακόμη εδώ !!!



Η συμμετοχη μου στο 13ο  συμποσιο Ποιησης  της φιλης Αριστεας  με νικητρια την μια και μοναδικη Ελενη μας 

Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2016

Παρος - Ραφηνα , ενα παιχνιδι !!!!

Η συμμετοχη μου στο "Παιζοντας με τις λέξεις " της μιας και μοναδικής φίλης μας Μαριας 
, που επαξια συνεχιζει το παιχνιδι της Φλωρας μας  , αυτη τη φορα νικητρια στεφθηκε η Ελενη μας 

Στο σύθαμπο αχνά πέρα ξεχώριζες τα φώτα της Ραφήνας . Μεγάλο και κουραστικό το ταξίδι από την Πάρο τούτη τη φορά   και έχοντας μαζί του  καινούριο  συνταξιδιώτη , πέρασε όλο  το ταξίδι  στο σκεπαστό κατάστρωμα με ένα νοτικο που πότιζε βαθιά το δέρμα του αλμύρα , ιδρώτα και καρβουνιά .  
Τα μεγάφωνα άρχισαν να στριγκλίζουν « σε δέκα λεπτά φτάνουμε στο λιμάνι της Ραφήνας , παρακαλούνται οι  κύριοι επιβάτες και οι οδηγοί των αυτοκινήτων να προετοιμαστούν , το πλοίο θα αναχωρήσει άμεσα για τον επόμενο προορισμό του » και ο κάθιδρος  καμαρωτός για πολλοστή φορά άδειαζε  σιωπηλός  τα γεμάτα  με αποτσίγαρα τασάκια  , τις άδειες συσκευασίες , τις ζελατίνες από τα περιοδικά και ότι άλλο βρώμικο άφηνε η επέλαση των βαρβάρων στην τεράστια σακούλα του !!!!
Μόλις έφταναν έπρεπε να κατέβουν από τις σκάλες και να προχωρήσουν πέρα μακριά από το λιμάνι να βρουν το αυτοκίνητο . Πόσες φορές είχε βγει εκτός ορίων με τους Ραφηνιώτες που τοποθετούσαν κάθε Παρασκευή απόγευμα   τσιμεντόλιθους , καφάσια , γλάστρες και ότι άλλο  μπορείς να φανταστείς στο δρόμο για να « κρατάνε »  το χώρο μπροστά από τα σπίτια και τα μαγαζιά τους , ώστε να μην παρκάρουν όσοι παίρνουν το πλοίο από την Ραφήνα για τις Κυκλάδες . Κάποιος πρέπει  κάποτε να τους πει ότι όλο αυτό το σχήμα είναι παράνομο , ένα σπίτι  ή ένα μαγαζί έχουν  ή νοικιάζουν τέλος πάντων  , όχι το δρόμο που βρίσκεται το σπίτι τους .
Τη δεκαετία του 90 , σε μια εκδήλωση διαμαρτυρίας ενάντια στα  ανθρωποειδή κτήνη που είχαν ρίξει  φόλες και σκότωσαν 25 σκυλιά και μερικές γάτες στην Ραφήνα  , απέκτησε έναν φίλο  ,έτσι τυχαία . Ένα ήρεμο ανθρωπάκο , που θα έλεγε κανείς πως έμοιαζε να μην έχει επαφή με τον υπόλοιπο  κόσμο πέρα από τα δικά  του μικροπροβλήματα  επιβίωσης . Είχε ένα μικρό υπόγειο βιβλιοπωλείο στην Ραφήνα , ένας φιλόσοφος της ζωής  σε αποστολή  . Εκεί  άφηνε  το αυτοκίνητο του  έκτοτε κάθε που ταξίδευε στις Κυκλάδες , ακριβώς μπροστά στη βιτρίνα και  «έβρεχαν» τις συναντήσεις τους στο φευγιό και στο απάντεμα με ρακί και ατελείωτη συζήτηση   . Μια μικρή ορθογώνια βιτρίνα με δερματόδετους ξεθωριασμένους  τόμους από όλα τα βιβλία της Τζειν Οστεν  , Εμμα , Περηφάνια και προκατάληψη , Τζευν Ευρ  , παρακαταθήκη μνήμης για έναν ερώτα που έσβησε νωρίς . Μέχρι εκεί  ,καμία περαιτέρω εξήγηση , στα τόσα χρόνια φιλίας τους το μονό που είχε ξεστομίσει κάποτε με πίκρα , ήταν πως  η ζωή του μετά από εκείνην  «βγήκε εκτός τροχιάς »
Το πλοίο έφτασε ήδη στη Ραφήνα , ζέστη υγρασία παντού , τα σχοινιά έπεσαν οι καβοδέτες τρέχουν  , ώρα για να προχωρήσουν . Σκύβει και παίρνει αγκαλιά τη  μικρούλα    ημιαιμη σκυλίτσα  , θαναι δώρο έκπληξη στο φίλο του τον βιβλιοπώλη να τον συντροφεύει τον επόμενο χειμώνα  στη Ραφήνα
« Μέρες καλλίτερες θαρθουν »  από τα μεγάφωνα   ακούγεται  ο Σαββόπουλος  

Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Μια Κυριακη !!!!!!

                              


Ναζίμ ΧΙΚΜΕΤ, «ΚΥΡΙΑΚΗ»
Σήμερα είναι Κυριακή
Για πρώτη φορά με άφησαν σήμερα και βγήκα στη λιακάδα
Δε μου ‘τυχε ποτέ σε όλη τη ζωή μου
Να μείνω έτσι ακίνητος κοιτάζοντας ψηλά τον ουρανό
Και ν’ απορώ που είναι τόσο μακριά μου
Τόσο γαλάζιος, τόσο απέραντος
Έκατσα κατάχαμα γεμάτος σεβασμό
Κι ακούμπησα την πλάτη στον ασβεστωμένο τοίχο.
Και τούτη τη στιγμή δε μπαίνει ζήτημα
Να ριχτώ στα κύματα, μήτε μς νοιάζουν οι αγώνες
Μήτε που σκέφτομαι καθόλου τη λευτεριά και τη γυναίκα.
Η γη, ο ήλιος, κι εγώ μέσα στον ήλιο ευτυχισμένος.
(Ξένη ποίηση του 20ου αιώνα, εκδ. Ελληνικά γράμματα)

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

25 λεξεις φθινοπωρινές


Άρχισε κιόλας το φθινόπωρο  με πρώτο και καλλίτερο το υπέροχο δρώμενο της  φίλης Μαριας Ν μια φωτογραφία και 25΄ λέξεις  να την " ντύσουν "


                                       μια υπεροχή ασπρόμαυρη φθινοπωρινή φωτογραφία !!!

                        Η δίκη μου συμμετοχή παρακάτω , ευχαριστω τους φιλους
                                           και τις φιλες που την ξεχωρισαν .

                                               Φυλλορρόησε η πλησμονή 
του θέρους!!!
Ανάσες και ψίθυροι,
ξέτρεξαν σε αέρινα διάσελα 
και απόμειναν 
σκιές να αχνοπατούν 
σε ανθρώπων ρόλους     .
Νικήτρια ,  με διαφορά η φίλη μας Αννα _Παρος  .  Συγχαρητήρια Αννα μου  !!!!