Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα ποιηση

η Κυριακη των χρωματων !!!!!

Εικόνα
Πληθυντικός  !!! Τελευταία μέρα των διακοπών . Ημέρα του πολλαπλασιασμού !!!!   Το τριαντάφυλλο ,  που ρίζωσες στον ωκεανό , δίχως ρίζες , κλαδιά , αίμα και αγκάθια , αιωρείται , σε κόσμους άχρωμους, ασύνδετους , σε δρόμους ανώνυμους , παλίνδρομους    σε γαλαξίες παλιούς και νέους . Ημέρα πολλαπλασιασμού , τόσες επαναλήψεις μέχρι να γεννηθεί ο πληθυντικός   τόσες επαναλήψεις μέχρι να σηκωθεί η ομίχλη . Όταν η ομίχλη σηκώνεται  όλα τα  χρώματα είναι ακόμη εδώ !!! Η συμμετοχη μου στο 13ο  συμποσιο Ποιησης  της φιλης Αριστεας   με νικητρια την μια και μοναδικη Ελενη μας 

της Κυριακης το κουπακι !!!!!

Εικόνα
Το κουπάκι " βλέπω γράμμα και  ταξίδι και έναν όμορφο νέο  , διισταμένο να πλέει αγκαλιά με τον αέρα ..... " Μέχρι εδώ πάει καλά Το τραπέζι της αυλής να στρώσεις  !!! Ανακαλώ !! Μέχρι εδώ πήγε καλά .... Η συμμετοχή μου στο 12ο συμποσιο ποιησης της Αριστέας μας   με θεμα το Ταξιδι και νικητρια την μια και μοναδικη μας ΕΛΕΝΗ   και τους Ταξιδευτ'ες της ουτοπιας 

Μαρτης !!!!!!

Εικόνα
Τον Μάρτη περικάλεσα και τον μικρό Νοέμβρη Τον Αύγουστο τον φεγγερό κακό να μη μας έβρει   Γιατ’ είμαστε μικρά παιδιά είμαστε δυο Ελληνάκια Μες στα γαλάζια πέλαγα και στ’ άσπρα συννεφάκια   Γιατ’ είμαστε μικρά παιδιά κι η αγάπη μας μεγάλη Που αν τη χωρέσουμε απ’ τη μια περσεύει από την άλλη   Κύματα σύρετε ζερβά κι εσείς τα σύννεφα δεξιά Φάληρο με Περαία μια γαλανή σημαία.   τα Ελληνακια  του Οδυσσεα Ελυτη απο τα Ρω του Ερωτα

το βραβειο της εβδομαδας ποιει ποιηση !!!!

Εικόνα
Ενας θεσμος που περσυ ατονισε  ,αλλα κραταει τεσσερα ολακερα χρονια ερχεται να ξαναγεννηθει σαν ενας απο τους στοχους της καινουριας μας χρονιας !!!! Αυτη τη χρονια θα ξεκινησω με μια φιλη μοναδικη την Ελενη  μας !! !!!! Η Ελενη μας ποιει ποιηση , η ποιηση της ειναι ζωή , τα ποιηματα της που τα λατρευω νοιωθω παραλληλα πως τα ζω !!!!!!!                                                      Ελενη μου  σε ευχαριστω πολυ που μοιραζεσαι μαζι μας τις δημιουργιες !!!!!!!

Απληστια - 10ο συμποσιο ποιησης !!!!!

Εικόνα
Χρόνε άχρονε , μαρμαρυγή πρωτόγνωρης αισιοδοξίας  στο σφύριγμα σου αναστατώθηκε το όνειρο  παραστάσεις και κελαηδίσματα παραδείσου  πρόβαλαν στο φιλντισένιο θόλο της ζήσης μου  θαρρείς και κόπασαν με μιας τα λακτίσματα  και ξεβαθυναν οι αφροί  σαν σκαρί που αγάλι αγάλι  χώνεται  στη γαλήνη του λιμανιού . Χρόνε  άχρονε,  στην κάθε ανατολή του δικού σου ήλιου  μελωδία πρωτοχάραγη σε ξυλόκουτο μαγεύει  το νου μου  και ψάχνει ....... ψάχνει  το βλέμμα στα απλόχωρα πέρατα ενός προορισμού  κει που ο ζέφυρος και η αύρα παντρεύονται στα ονειρέματα του αχρόνιστου  αντάμα με μειδιάματα και αναστεναγμούς !!!!!!! Χρόνε   άχρονε , η αφή σου τρυφέρεψε  ο πόθος γίνηκε χάδι και εσύ γητεύεις την ώχρα της ακινησίας  στην...

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Εικόνα
Ὅλα πατρίδα μας! Κι αὐτὰ κι ἐκεῖνα, καὶ κάτι πού ῾χουμε μὲς τὴν καρδιὰ καὶ λάμπει ἀθώρητο σὰν ἥλιου ἀχτίνα καὶ κράζει μέσα μας: Ἐμπρὸς παιδιά!                            Ιωαννης Πολεμης 

ολιγολεκτο βραβειο

Εικόνα
Πριν καιρό η φίλη Μαρία Νι  αποφάσισε να ξεκινήσει ένα ακόμη δρώμενο που στο άκουσμα του ξετρελλαθήκαμε όλοι . Λογοτεχνικό δρώμενο , ολιγόλεκτο με όριο 25 λέξεις , συναισθήματα , σκέψεις, λόγια , ιδέες   με αφορμή μια φωτογραφία της Μαρίας  .                 Αμέσως λοιπόν μαζεύτηκαν 17 υπέροχα ολιγολεκτα κείμενα, διαμάντια  και έτσι ξεκίνησε ένα καινούριο ταξίδι . Εγώ προσωπικά συμμετείχα με δυο κείμενα. Κάθε φορά η ίδια φωτογραφία με ταξίδευε αλλού  Το ένα από τα δυο αυτό  που γράφτηκε τελευταίο συγκέντρωσε τους περισσότερους ψήφους και βραβεύτηκε . Ολιγόλεκτο Νο5  Τι παράξενο με τούτους τους φλύαρους κλώνους, όσες φορές και αν τους μέτρησα, ίδιες ελπίδες μου δάνεισαν, ήταν τότε που με όρισες διαβάτη στου ουρανού σου το φως!! το  άλλο ξεκίνησε σαν την εικόνα ενός γενεαλογικού δένδρου   και  συγκέντρωσε και αυτό ψήφους ...

τη μερα της ποιησης !!!!!

                   Εις δρομισκον  των Αθηνών                   Ὑπάρχει εἰς ἀπόκεντρον τῶν Ἀθηνῶν γωνίαν   Λευκὸς δρομίσκος, σκιερὸς καὶ πλήρης μυστηρίου· Χλοάζει τὸ κατώφλιον εἰς πᾶσάν του οἰκίαν,   Καὶ τέμνεται ὑπὸ μικροῦ εἰς δύω ῥυακίου. Δὲν βλέπεις μέγαρα λαμπρὰ ἐκεῖ, ἀλλὰ ὡραίας   Μικρὰς οἰκίας, ταπεινάς, χιόνος λευκοτέρας, Καὶ πρὸ αὐτῶν ἐδῶ κ' ἐκεῖ ἀνθούσας πασχαλέας,   Αἵτινες μύρον χύνουσι λεπτὸν εἰς τοὺς ἀέρας. Ἄρωμα τί χρηστότητος καὶ θελκτικῆς γαλήνης   Μυρόνει τὴν μικρὰν ὁδόν· δροσίζονται τὰ στήθη, Τὸ βλέμμα ἀναπαύεται παντοῦ μετ' εὐφροσύνης·   Τὰ πάντα εἶναι δροσερά, λευκὰ καὶ ἀσυνήθη. - Βαίνων ἐκεῖ, αἰσθάνεσαι γαλήνην οὐρανίαν·   Μικρὰν νομίζεις τὴν ὁδὸν ἐκείνην ἐκκλησίαν. Πλὴν διαφέρει τῶν ὁδῶν τῶν ἄλλων ὁ δρομίσκος,   Καθὼς πολυτελοῦς ναοῦ τῆς ἐξοχῆς ναΐσκος. Κ' ἐνῷ Ἀθῆναι ὁ μικρὸς ...

Σπίρτο αλλαγής !!!!

Εικόνα
Σπίρτο αλλαγής Μικρά και μεγάλη αψινθος , μουσκεμένες σε οινόπνευμα , επί δυο και πλέον ημέρας . Αποκατασταλάχθηκαν μετά ταύτα επί καταλλήλου αγγείου μετά περισσής προφυλάξεως και εχρωματισθεί το εκχύλισμα δια σπίρτου αλλαγής εντός του οποίου εβρέχονταν ημέρες αρκετές , υάκινθοι , ηλιοτρόπια και ίανθοι πολλάκις δε και τσουκνίδες Διυλίζομεν , καλή σας απόλαυση !!! αυτή είναι  η συμμετοχή μου στο 6 συμπόσιο ποιησης της καλης μας φίλης Αριστέας    !!!!!                              

ΕΛΥΤΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΣ !!!!!!!!

Εικόνα
Επετειος (even the weariest river winds somewhere safe to sea!) Εφερα τη ζωη μου ως εδω Στο σημαδι ετουτο που παλευει Παντα κοντα στη θαλασσα Νιατα στα βραχια επανω, στηθος Με στηθος προς τον ανεμο Που να πηγαινει ενας ανθρωπος Που δεν ειναι αλλο απο ανθρωπος Λογαριαζοντας με τις δροσιες τις πρασινες Στιγμες του, με νερα τα οραματα Της ακοης του, με φτερα τις τυψεις του Α, Ζωη Παιδιου που γινεται αντρας Παντα κοντα στη θαλασσα οταν ο ηλιος Τον μαθαινει ν'ανασαινει κατα κει που σβηνεται Η σκια ενος γλαρου. Εφερα τη ζωη μου ως εδω Ασπρο μετρημα μελανο αθροισμα Λιγα δεντρα και λιγα Βρεμενα χαλικια Δαχτυλα ελαφρα για να χαϊδεψουν ενα μετωπο Ποιο μετωπο Κλαψαν ολη τη νυχτα οι προσδοκιες και δεν ειναι πια Κανεις δεν ειναι Ν'ακουστει ενα βημα ελευθερο Ν'ανατειλει μια φωνη ξεκουραστη Στο μουραγιο οι πρυμνες να παφλασουν γραφοντας Ονομα πιο γλαυκο μεσ'στον οριζοντα τους Λιγα χρονια λιγα κυματα Κωπηλασια ευαισθητη Στου...

για το παιδί !!!!!!!!

Εικόνα
απο το ποιημα του Γιάννη Ριτσου Αναφυλλητο , ενα κομματι στο παιδί αφιερωμενο στην σημερινή μέρα Τα παιδιά θέλουν παπούτσια τα παιδιά θέλουν ψωμί θέλουνε και φάρμακα δούλεψε και συ.              Γέλα κλαίγε κι όλο λέγε το παιδί: ζωή. Τίποτ’ άλλο, Ζωή. Ζύμωνε στη σκάφη πρώτο σου ζυμάρι, πρώτο σου ψωμί ένα καλυβάκι μια μικρούλα αυλή για το παιδί. Ζύμωνε το χώμα με το δάκρυ δάκρυ φτιάξε ένα χωμάτινο πουλί να πετάει τη νύχτα και να κελαηδεί για το παιδί. Τούτη είναι η ζωή μας τούτο το μεγάλο, τίποτ’ άλλο γέλα κλάψε, πες ό,τι θες Το παιδί ζωή: ζωή τίποτ’ άλλο!

της Μεσημβριας !!!!!!!!!!

Εικόνα
Της Μεσημβρίας Είναι η ώρα της μεσημβρίας του θέρους . Διάφανα ηλιοκόριτσα διαρρέουν απείθαρχα σε  υπήνεμα αλώνια και ο λίβας ορίζει την πολυσημία της γραμμής και του χρυσαφένιου  χρώματος  .                                                             via pinterest  Θέρος , των άστρων και των απήδαλων κοχυλιών, καρφωμένο σε δίκλωνο στάχυ, υψώνεται και περιφέρεται σε χρόνους υγρούς την ώρα της κάθε μεσημβρίας  εκείνη την ώρα του αιγαιοπελαγίτικου μελτεμιού, που το πρωτόγνωρο γίνεται αγνό, το άλικο διεφθαρμένο , η σκιά αντίληψη,  και ο ιστός των θεριστών προσευχή .  η  δική  μου συμμετοχή στο 4ο συμποσιο ποιησης της Αριστέας μας με την λεξη Θερος   . Ενα συμποσιο με  20 ποιηματα διαμαντια  για αλλη μια φορά . συγχαρητηρια απο...

σε ζηλευω !!!!! 3o συμποσιο ποιησης της Αριστέας μας

Εικόνα
Σε ζηλεύω  !!!!!   Λύγισαν οι κήποι μας από τις μυρωδιές της Άνοιξης Και ένα γύρω σκόρπια χρωματιστά φτερά ανθρώπων . Χάνονται οι φωνές μου  με βιάση   στα κλαδιά της κερασιάς Θωρώ την μορφή σου αχνοζωγραφισμένη  περά στο ποτάμι  ντυμένη ολόλευκα , να πορεύεται κατά τα μέρη των λύκων  . Δυο άσπρα περιστέρια , της Αναγεννήσεως   , πετούν από πάνω σου Δυο γαλάζιοι κύκλοι , με την ακρίβεια του δίκλωνου διαβήτη ,  σκεπάζουν τα μάτια σου . Έταξα,  πως θα κόψω από αυτά τα μάτια ένα κομμάτι θάλασσα για μένα έτσι απλά για να  χρωματίσω το ποτάμι του νου μου . Πίστεψα στο φως  μιας άλλης μέρας  τυλίχτηκα την σάρκα σου  ,  και  ξεδίψασα με το αίμα του ήλιου σου . Σε καρτερώ ξανά απόψε  , στο λιακωτό , , στην βαμμένη ξύλινη πόρτα .   Πρόφτασε πριν ζυγώσει του φεγγαριού  ο ίσκιος .  Πόσο πολύ Σε ζηλεύω    !!!!!!! ...

ΕΡΩΜΕΝΗ .......

Εικόνα
ΕΡΩΜΕΝΗ …………. Ψήλωσε ο ήλιος , και εμείς αφήσαμε το θαμπό καλοκαίρι για μια άνοιξη που δεν είχε ακόμη  αρχίσει  .. Έρωτας , αέρινη κορμοστασιά , τυλιγμένη αχνογάλανες φυσαλίδες , νεοφερμένη , άγνωστη , η Ερωμένη μου Περπάτησε  πάνω στα νερά και εκείνα αναρίγησαν σαν ανήσυχο αγρίμι, έγιναν κύμα …. Σκόνταψα πάνω της και μοιραστήκαμε το ψωμί μου Ιδρώτας πότιζε το χώμα , και εκείνη χόρευε γύρω μου . τα δάχτυλα της άγγιζαν το αλμυρό νερό , με κύκλωναν δίχως να με αγγίζουν . Όλο το βράδυ στριφογύριζε , χόρευε και ανάσαινε ,  δίχως να δω το πρόσωπο της  , άκουγα μόνο τους ψίθυρους και τις κινήσεις των λευκών της  χεριών , ψίθυροι του Έρωτα , που λιγώνουν , σπίτωσαν  στο μυαλό μου .. Σε ποια μιλούσα  ….; Ξέτρεξε με το διασκελισμό του ανέμου Η αίσθηση φυλλορρόησε , και έμεινε ο απόηχος της αντί για εκείνη , απαντά ο τηλεφωνητής . το δευτερο συμποσιο ποιησης της Αρισ...

Νυχτα Αδολη !!!!!

Εικόνα
εληξε το  Α συμποσιο ποιησης της φίλης μας Αριστεας   !!! ερχομαι λοιπον να σας παρουσιάσω την δικη μου συμμετοχη !!!!!   Νύχτα   Αδολη    …… Νύχτα γλυκιά ζαλισμένη  στη σκιά της Αγάπης …. Ανάμεσα σε κλαριά , ελιές και κυπαρίσσια ,  μαζεύεις μια χούφτα χιόνι « Μύρισε »  λες . Τα βήματα μας  βυθίζονται στο τέλειο  μονοπάτι  Το λευκό,  το χωματένιο , το  ακίνητο   Στέκεσαι   ξαφνικά « Άδειασε ο ουρανός » λες « άδραξε το Άστρο , αυτό οδηγεί τους ανέμους  » Πέρα μακριά στη γυάλινη θάλασσα , Το κύμα σμίγει με την χρυσή άχλη  και ένα ασημένιο κοχύλι τα στεφανώνει . Υψώνεις το χέρι , χαμογελάς  και τα δείχνεις «Ταξίδεψε , πριν ανθίσουν τα δένδρα , εκεί είναι η Βηθλεέμ » Ποια είσαι ? ποιος είμαι ?    Δέλεαρ τα δώρα σου πριν ξεκινήσω το ταξίδι  !!!!! Ποιος ξέρει αν ποτέ θα ξανασυναντηθούμε  !!!!!!