Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012

συννεφα


μην ζητησεις απο το συννεφο
να σου πει
για τον  ερωτα
θαναι τα λογια  απατηλα  θα σε πλανεψουν σαν το  πρωτοβροχι

καλο σαββατοκυριακο

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

το βραβείο της εβδομάδας

Ξεπέρασε το καλοκαίρι όμως εγώ παραμένω απτόητη στο θεσμό των βραβείων της εβδομάδας είναι τόσο μα τόσο όμορφο να συναντάμε και να γνωρίουμε νέους αξιόλογους ανθρώπους

Σειρά έχει μια φίλη απο παλιά αγαπημένη , ξεχωριστή , γοητευτική  σαν το ουράνιο τόξο , παιχνιδιάρα και καλοδεχτική σαν τον ήλιο , δροσερή και ανέμελη σαν την θαλασσινή αύρα , χάνεται συχνά πυκνά στις σκέψειςτης μα δεν γίνεται να μην την συγχωρέσεις ..............................

Η Φωτό Μου                η κοπέλα με το καναρινί φόρεμα


                                    με πολλή  πολλή αγάπη   της χαρίζω το βραβείο της εβδομάδας




Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2012

Βότσαλα


            Βότσαλα ξεκουράζονται στον φθινοπωρινό ίσκιο

δεν εστερξε ακόμη
τα βήματα  χάθηκαν
...                                                     και ο καιρός κρύωσε

                                                         καλό Σαββατοκύριακο

                                                               σας φιλώ

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2012

Μάσκα προσώπου

Καιρό είχαμε να ασχοληθούμε με σπιτικά καλλυντικά
τι λέτε για μια ενυδατική και καταπραυντική μάσκα προσώπου απο Μαρούλι ???

Μοναδικό υλικό ένα φρέσκο μαρούλι
Καθαρίζουμε το μαρουλάκι και πλένουμε καλά καλά τα φύλλα του .
Το βουτάμε για πέντε λεπτά σε βραστό νερό .Τα σταγγίζουμε και τα αφήνουμε να κρυώσουν . Διατηρούμε το νερό στο ψυγέιο , μπορούθμε να το χρησιμοποιήσουμε σαν καταπραυντική λοσιόν .
Απλώνουμε τα μαρουλόφυλλα σε καθαρή επιδερμίδα και τα αφήνουμε για 10 λεπτά . Τα απομακρύνουμε και ταμποναρουμε την επιδερμίδα με απαλή πετσέτα .
 Το αποτέλεσμα πολύ πολύ καλό , περιμένω σχόλια !!!!

Η Ελένη μας   προτείνει  Αν προσθέσουμε μαϊντανό και σταγόνες λεμονιού,έχουμε παράλληλα και λευκαντικό αποτέλεσμα. μην το ξεχάσετε  




Σας φιλώ 


Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2012

το Ελληνικό προβλημα

Ο Κωνσταντίνος Δοξιαδης στο βιβλίο του " Στα μεσα του αιώνα μας " το 1950 αναφέρει

"Σημερα συντηρείται ο λαός μας απο τους ξένους  .Μόνον χάρη στην αμερικάνικην βοήθεια μπορούμε να επιζήσουμε! Συμφέρον της Αμερικής να μας βοηθεί , λεέι ο ένας . Υποχρέωση της λέει ο άλλος . Μα δεν έχει σημασία το τι λέγεται. Σημασία ε΄χει η πραγματικότητα , κι αυτή είναι πως χωρίς αμερικανική βοήθεια δεν θα σταθούμε ούτε για λίγους μήνες στα πόδια μας μα και πως όσο πέρνουμε την βοήθεια αυτή θα εηαρτιώμαστε απο τους ξένους . Το π΄ροβλημα μας γίνεται οξ'υτερο γιατί στις άλλες δυσκολίες ενός πτωχού και κατεστραμμένου λαού προστίθεται και η δυσκ΄λία των σχεσεων του ( ηθικών και υλικών ) με τον λαό που τον βοηθάει . Να το ιδιότυπο ελληνικό πρόβλημα ¨αδυναμία για την επίβίωση του λαού μας και ανάγκη να δημιουργηθούν οι προυποθέσεις γαυτήν , ανάγκη να βασιστούμε στην ξένη βοήθεια αλλά να την αποδεκτούμε και να την απορροφήσουμε με το κεφάλι ψηλά σίγουροι για ότι κάνουμε  !!!! "

"Να λοιπόν το ιδανικο μας για τις εξωτερικές μας σχέσεις  σύνθεση με τους άλλους λαούς 
Και εσωτερικά  Δημοκρατία που θα αφήνη το κάθε άτομο ελεύθερο για να ανπτυχθή και να γίνει ανεξάρτητο κι ο λαός ανεξάρτητος και ίσος με τους άλλους λαούς 
Οτρόπος πίστη και εφαρμογή με λογισμό και με όνειρο , σε ε΄να ολοκληρωμένο σ΄χεδιο , εικοσάχρονο σχέδιο ανεξαρτησίας του ελληνικού αού .
Τα μέσα  , οι φυσικοί πόροι της χώρας και η ξένη βοήθεια που πρέπει να επιτύχωμε και ο ελληνικός λαός ολόκληρος που πρέπει να ριχθή στη δουλειά .
Ο φορεύς , η σημερινή γενιά που άρχισε να πολεμά γιατις ελευθερίες απο το 1940 ως σήμερα και που θα είναι στα επόμενα χρόνια ή γενιά της δράσης , η γενιά των οπικοδόμων .
Το αποτέλεσμα , η καινούρια Ελλάδα , μια Ελλλάδα κατάλληλη για να ζήσουν λεύθερα τα παιδιά μας , περήφανα για την χώρα τους και όχι μονάχα για τους ένδοξους προγόνους τους . 
Εμπρός λοιπόν γενιά των οικοδόμων Εμπρός για το Σχεδιο Ανεξαρτησίας "

Πόσο γρήγορα γυρίζει η ρόδα της Ιστορίας ?
Πόσο συχνά πρέπει να κάνουμε τα ίδια λάθη  ?

                                           Μαλικόπουλος  Πόρος 1947

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

καλη βδομάδα

χρόνια πολλα και καλά σε όλες τις φίλες που γιορτάζουν

τις Σοφούλες , τις Ελπίδες , τις Αγαπες και σε όλες και όλους που έχουν γεννέθλια

    ευχές γεματες μαγεία και όνειρα

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2012

περιπεράστε ........

Σουβλάκια χοιρινό
με συνταγή μαριναρίσματος απο το φίλο μας το Δυσπιστο που αυριο γιορταζει , (απλά αντι για Μαυροδαφνη μαριναρισα με γλυκο λευκο κρασι )

και μια σαλάτα με ντοματούλες κρεμμύδι και κάπαρη αντριώτικης παραγωγής

ουζακι, ρακι  ή μπυρίτσα διαλέχτε
και ελάτε να γιορτάσουμε
την επανένωση μας

μα πόσο μου λείψατε !!!!!!! 

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2012

πρωτη μέρα στο σχολείο .... Ζακ Πρεβερ

Δύο και δύο τέσσερα
τέσσερα και τέσσερα οχτώ
οχτώ κι οχτώ κάνουν δεκάξι.
Επαναλάβατε! λέει ο δάσκαλος.
Δύο και δύο τέσσερα
τέσσερα και τέσσερα οχτώ
οχτώ κι οχτώ κάνουν δεκάξι.
Μα να το πουλί-λύρα
που περνά στον ουρανό.
Το παιδί το βλέπει,
το παιδί το ακούει,
το παιδί το φωνάζει:
Σώσε με, παίξε μαζί μου,
πουλί!
Τότε το πουλί κατεβαίνει
και παίζει με το παιδί.
Δύο και δύο τέσσερα.
Επαναλάβατε! λέει ο δάσκαλος.
Και το παιδί παίζει,
το πουλί παίζει μαζί του…
Τέσσερα και τέσσερα οχτώ
οχτώ κι οχτώ κάνουν δεκάξι
δεκάξι και δεκάξι πόσα κάνουν;
Δεν κάνουν τίποτα δεκάξι και δεκάξι
και προπάντων όχι τριάντα δύο
έτσι ή αλλιώς
και φεύγουν.
Και το παιδί έκρυψε το πουλί
μες στο θρανίο του
κι όλα τα παιδιά
ακούν το τραγούδι του
κι όλα τα παιδιά ακούν τη μουσική
κι οχτώ κι οχτώ στη βόλτα τους φεύγουν
και τέσσερα και τέσσερα και δυο και δυο
στη βόλτα τους το σκάνε
κι ένα κι ένα δεν κάνουν ούτε ένα ούτε δύο
ένα ένα το ίδιο φεύγουν.
Και το πουλί-λύρα παίζει
και το παιδί τραγουδάει
κι ο καθηγητής φωνάζει:
Πότε θα πάψετε να κάνετε τον καραγκιόζη!
Μα όλα τ' άλλα παιδιά
ακούν τη μουσική
και οι τοίχοι της τάξης
σωριάζονται ήσυχα.
Και τα τζάμια ξαναγίνονται άμμος
το μελάνι ξαναγίνεται νερό
τα θρανία ξαναγίνονται δένδρα
η κιμωλία ξαναγίνεται ακρογιαλιά
το φτερό ξαναγίνεται πουλί.

[πηγή: Ζακ Πρεβέρ, Κουβέντες, μτφρ. Μιχάλης Μεϊμάρης, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 1994, σ. 124-125]

 αφιερωμένο σε όλα τα πρωτάκια ..... σε όλα τα μαθητούδια  και τους δασκάλους τους

και στα παλιά μαθητούδια και στους αλησμόνητους δασκάλους τους  !!!!!!